Το κυνήγι της ουράς ή ένας βασανιστικός κύκλος. Σκύλος Shih tzu σε ηλικία δύο ετών άρχισε, ξαφνικά, να κυνηγάει την ουρά του. Αυτό διαρκούσε αρκετή ώρα, περίπου 20 λεπτά, και επαναλαμβανόταν 2-3 φορές την ημέρα.
Κάποιοι από τους αναγνώστες θα αναγνωρίσουν αυτό το συμβάν ως γνωστό είτε από εμπειρία με δικό τους ή φιλικό ζωάκι είτε επειδή έχουν δει κάτι ανάλογο στη βόλτα τους.
Είναι εμφανές, σε όποιον έτυχε να παρατηρεί προσεκτικά το ζώο του, πως αυτή η «ενασχόληση» δεν αποτελεί ένα «παιχνίδι». Αποτελεί συμπεριφορά που φαίνεται πως υποκρύπτει κάποιο πρόβλημα. Υπάρχει έκδηλη ανησυχία, επανάληψη χωρίς εμφανή σκοπό, εμμονή, αυτοτραυματισμός, που όμως δεν υπακούει στα συνήθη αντανακλαστικά, δηλαδή δεν οδηγεί σε υπαναχώρηση: Το ζώο φαίνεται απορροφημένο στον δικό του κόσμο.
Όταν αυτή η συνήθεια συνεχίζεται για μεγάλο διάστημα, δημιουργεί ενόχληση φανερή ακόμη και στους δικούς του ανθρώπους. Το ζώο δείχνει πως κάποιο πρόβλημα το βασανίζει και το εκδηλώνει ή προσπαθεί να το αντιμετωπίσει με αυτήν τη στερεοτυπική συμπεριφορά. Η υιοθέτησή της οδηγεί στην παραγωγή ενδορφινών που χαλαρώνουν το ζώο αλλά για μικρό χρονικό διάστημα.

Στερεοτυπική συμπεριφορά

Αποτελεί, λοιπόν, μια επιλογή αυτοΐασης, η οποία αναλαμβάνεται ασυνείδητα από τον ζωντανό οργανισμό.
Ας μην μας ξενίζει! Αυτό συμβαίνει καθημερινά σε μοριακό επίπεδο στο σώμα. Αρκεί να σκεφτούμε τον ασταμάτητο αγώνα των here μακροφάγων και των λεμφοκυττάρων να μας απαλλάξουν καθημερινά απ' όσες ουσίες θεωρούν εχθρικές, είτε πρόκειται για μικρόβια και ιούς, είτε για συστατικά τροφών και καρκινικά κύτταρα. Ακόμα, οι μηχανισμοί αιμόστασης και επούλωσης των τραυμάτων, η περιχαράκωση αποστημάτων και ξένων σωμάτων, ο πυρετός!
Η στερεοτυπική συμπεριφορά, όμως, συνιστά μια ανολοκλήρωτη απάντηση στο πρόβλημα, που εξακολουθεί να βασανίζει το άτομο. Σε διαφορετικούς τύπους εμφανίζεται σε πολλά είδη ζώων -ας φέρουμε στο μυαλό μας τα έγκλειστα άγρια ζώα- και στον άνθρωπο.

Η περίπτωση Ζιζού

Να επιστρέψουμε, όμως, στην περίπτωση του Ζιζού που προσκόμισε στο ιατρείο μου η προστάτιδά του πριν έξι μήνες.
Στην κλινική εξέταση του σκύλου ερεύνησα πρωταρχικά εάν υπάρχουν κάποιες παθολογικές αιτίες που ενοχλούν το ζώο, όπως ερεθισμός της περιπρωκτικής περιοχής από διογκωμένους αδένες ή παράσιτα του εντέρου, δερματοπάθεια, αλλεργία, νευροδερματίτιδα κ.λπ., καταστάσεις που μπορούν επίσης, αλλά σπανιότερα, να προκαλέσουν τη διαταραχή αυτή.
Επίσης, δεν υπήρχε στο ιστορικό κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας που να απασχόλησε στο παρελθόν το ζωάκι, η διατροφή και το φυσικό περιβάλλον ήταν τα ίδια.
source link Ακολούθησε η λήψη του ομοιοπαθητικού ιστορικού. Τότε ήταν που προέκυψε ένας παράγοντας ο οποίος είχε αλλάξει και αυτός ήταν η αποχώρηση ενός μέλους της οικογένειας από τη ζωή, με το οποίο ο Ζιζού, από κουτάβι, περνούσε τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Έτσι, εστίασα την επιλογή τού όμοιου φαρμάκου στην ψυχολογική εικόνα.
Το ομοιοπαθητικό συνταγολόγιο μάς προσφέρει μία γκάμα φαρμάκων. Ο αποχωρισμός από ένα προσφιλές πρόσωπο μπορεί να αποτελέσει την αιτία παθολογικών διαταραχών σε σωματικό ή ψυχολογικό επίπεδο. Η ανάλυση του ιστορικού είναι που μπορεί να οδηγήσει στην επιλογή του ομοίου.
Είκοσι μέρες μετά τη θεραπεία, ο Ζιζού σταμάτησε να κυνηγάει την ουρά του. Χρειάστηκε να επαναληφθεί το φάρμακο έπειτα από δύο μήνες.
Έκτοτε δεν επανήλθε στη συμπεριφορά αυτή και έκανε πανευτυχή την προστάτιδά του.

Στη φωτογραφία η Δέσποινα Κορδέλη με τον Ζιζού!

Τι θα μπορούσε να συμβάλλει με τον πιο

«Καθώς γερνάμε, ο εγκέφαλός μας συρρικνώνεται και

Δεν είναι απλώς «ακατάλληλα τρόφημα», αλλά

Νέα εξέταση εντοπίζει το γονίδιο της παχυσαρκίας.

Ο θυμός είναι ένα υγιές συναίσθημα που αρκετές

Κλαίει, πεισμώνει, φωνάζει… Πόσες φορές όλοι οι

Λίγα χρόνια πριν, η κόρη της Αμερικανής

Ενδεχομένως, στο άκουσμα των λέξεων «όρια» και

Μια νέα μη επεμβατική τεχνική, παρουσιάστηκε στο

Μετά από μια σειρά πλαστικών επεμβάσεων και

Με επιτυχία και με τα βλέμματα στραμμένα προς

Το θέμα είναι ό,τι κάνουμε, να το κάνουμε επειδή

  • Prev
  • Sponsored Section
Scroll to top