Ο θυμός είναι ένα υγιές συναίσθημα που αρκετές φορές κατακλύζει τους ανθρώπους, όμως όταν εμφανίζεται σε παιδιά τότε τα πράγματα δυσκολεύουν, διότι ανάλογα με την ηλικία τους, τα παιδιά πιθανόν να δυσκολεύονται να εντοπίσουν την πηγή του.
Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητη η βοήθεια των ενηλίκων, προκειμένου να μάθουν να ελέγχουν αυτού του είδους τα συναισθήματα τα οποία προέρχονται από ζήλια, φόβο, ανασφάλεια, απογοήτευση ή και http://blog.tylerbell.net/argumentative-essay-writing-help/ άγχος.
Είναι σημαντικό λοιπόν πριν προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε το παιδί, να καταλάβουμε από πού μπορεί να πηγάζει ο θυμός του, με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί.

Είναι απαραίτητο να μπουν οι πρώτες  βάσεις ώστε να μάθει ένα παιδί να εκφράζει τον θυμό του και να μας λέει τι ακριβώς το ενόχλησε προκειμένου να το βοηθήσουμε, κάποια παραδείγματα είναι τα εξής:

Buy Windows 7 Professional oem 1) Τα παιδιά από μικρή ηλικία πρέπει να νιώθουν ελεύθερα να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, έτσι, θα μπορούν έγκαιρα να μιλήσουν με τους γονείς τους για τα αρνητικά συναισθήματα που μπορεί να τους προκαλεί κάτι και να το διαχειριστούν πριν φτάσουν στην έκρηξη θυμού.

go to link 2) Είναι πολύ βασικό να μάθουμε να διαχειριζόμαστε εμείς οι ίδιοι τον θυμό μας κι αυτό, γιατί οι ενήλικες και πιο συγκεκριμένα οι γονείς, αποτελούν παράδειγμα για τα παιδιά.

3) Είναι πολύ σημαντικό να καλλιεργήσουμε στα παιδιά τις ικανότητες της ενσυναίσθησης και της συνεργασίας έτσι ώστε να καταφέρουν να διαχειρίζονται τον θυμό τους.

4) Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να εκφράζουν τον θυμό τους με λόγια και όχι με χειρονομίες, έτσι θα αποφευχθούν βίαιες και επιθετικές συμπεριφορές.

     Πως αντιμετωπίζουμε τον «παιδικό» θυμό:

1) Βοηθήστε τα παιδιά να καταλάβουν τα σημάδια πριν την έκρηξη θυμού (έξαψη, κοκκίνισμα, ταχυπαλμία) αυτό θα τα βοηθήσει να δράσουν έγκαιρα πριν το ξέσπασμα.

2) Πείτε τους ότι δε θέλετε τώρα που είναι θυμωμένα να συζητήσετε, επειδή αυτή η συμπεριφορά δε θα βοηθήσει στη λύση του προβλήματος. Μπορείτε να τους προτείνετε να πάνε σε έναν χώρο μόνα τους και όταν ηρεμήσουν να μιλήσετε ήρεμα γι' αυτό που τα απασχολεί.

3) Στις μικρότερες ηλικίες, θα ήταν αποτελεσματική μία αγκαλιά, καθότι η αγκαλιά του γονέα ή ενός κοντινού αγαπημένου προσώπου πολλές φορές μπορεί να τα ηρεμήσει και να τα κάνει να αισθανθούν καλύτερα και πιο άνετα.

4) Βρείτε τους ένα αντικείμενο που να μπορούν να ξεσπάσουν το θυμό τους, όπως για παράδειγμα, ένα μαξιλάρι. Με αυτόν τον τρόπο θα εκτονώνουν εκεί τον θυμό τους και μετά θα είναι σε θέση να συζητήσουν με ηρεμία το πρόβλημα.

Τέτοιες καταστάσεις αναμφίβολα χρειάζονται μεγάλη υπομονή και επιμονή, σε καμία περίπτωση δεν είναι επιθυμητές οι φωνές ή η χρήση βίας καθώς δεν θα κάνουν καλό ούτε σε εμάς αλλά ούτε και στο παιδί και δυσκολεύουν περισσότερο την κατάσταση, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλοι χρειάζονται τον χρόνο τους με τα συναισθήματά τους και ιδιαίτερα τα παιδιά.


                                                              Τέτα Πατουχέα

Κλαίει, πεισμώνει, φωνάζει… Πόσες φορές όλοι οι γονείς δεν έχουν έρθει αντιμέτωποι με τέτοιες καταστάσεις;
Όμως πριν βιαστούμε να χαρακτηρίσουμε ένα παιδί ιδιότροπο ας βεβαιωθούμε ότι έχουμε καλύψει όλες τις παραμέτρους. Στον πόλεμο του «θέλω» υπάρχουν λύσεις αρκεί να ακολουθήσουμε τις σωστές τακτικές!

Ένα αφρικάνικο ρητό λέει «ποτέ μην μαλώνεις με ένα παιδί», σοφή κουβέντα, δεδομένου ότι οι μεγάλοι ξεχνάμε πως τα παιδιά δεν μπορούν να επεξεργαστούν και να συζητήσουν το ίδιο με εμάς οπότε καταφεύγουν στον μοναδικό τρόπο διαπραγμάτευσης που έχουν: Φωνές, μέχρι να γίνει το δικό τους.

Σύμφωνα και με τους ψυχολόγους, τα παιδιά γύρω στα πρώτα δύο χρόνια ανακαλύπτουν ότι έχουν την δική τους προσωπικότητα, παύουν να εξαρτώνται αποκλειστικά από τους γονείς και ξεκινούν να εκδηλώνουν τα «θέλω» τους.
Όσο οι γονείς μιλούν για πείσμα και επιμονή, οι ειδικοί απαντούν με αυτονομία και έλεγχο συναισθημάτων.


Κάποιοι τρόποι για να επιτευχθεί αυτό είναι:
1) Μιλήστε μαζί τους
2) Αποφύγετε τις πολλές εντολές
3) Τονώστε την αποφασιστικότητα τους
4) Ακονίστε την κρίση τους

 


Πίσω από ένα μόνιμα θυμωμένο παιδί, υπάρχει απλώς ένα πληγωμένο ή φοβισμένο παιδί, ρωτήστε το λοιπόν τι φοβάται και προσπαθήστε να κατευνάσετε τους φόβους του.
Οι συγκρούσεις δεν είναι κάτι που μπορούμε να αποφεύγουμε πάντα και μάλιστα είναι κάτι που δεν πρέπει να αποφεύγουμε πάντα.
Αν όμως εκλείψουν οι συνεχείς αψιμαχίες, σίγουρα το σπίτι θα μπορέσει να παραμείνει ένα καταφύγιο με θετική ενέργεια για όλους.

                                                            Τέτα Πατουχέα

Λίγα χρόνια πριν, η κόρη της Αμερικανής συγγραφέως Martha Brockenbrough, Λούσι, άρχισε να υποπτεύεται πως κάτι δεν πήγαινε καλά, γύρω από την ιστορία του Αϊ-Βασίλη.  

Έτσι λοιπόν, εκείνη την χρονιά η μικρή, αντί να γράψει στο γράμμα της  τα δώρα που επιθυμούσε, έγραψε στον αγαπημένο Άγιο μικρών και μεγάλων, μόνο μια ερώτηση,
«Είσαι πραγματικά ο Άγιος Βασίλης;»

Η απάντηση του Άγιου Βασίλη, που γράφτηκε από τη μητέρα της για λογαριασμό του, δημοσιεύτηκε στους
New York Times.

 


«Αγαπητή Λούσι, 


Σε ευχαριστώ για το γράμμα σου. Έκανες μια πολύ σωστή ερώτηση: «Είσαι ο Αϊ Βασίλης;»
Ξέρω ότι εδώ και πολύ καιρό το αναρωτιέσαι, αλλά ήθελα η απάντησή μου να είναι πολύ προσεκτική κι έπρεπε να σκεφτώ καλά τι θα σου πω. 

Η απάντηση είναι όχι. Δεν υπάρχει ο Αϊ Βασίλης. 

Είμαι όμως το άτομο που γεμίζει την κάλτσα σου με δώρα. Επίσης διαλέγω και τυλίγω τα πακέτα που βρίσκεις κάτω από το δέντρο, με τον ίδιο τρόπο που η μαμά μου το έκανε για μένα, όπως και η δική της μαμά για εκείνη (και ναι, βοηθάει κι ο μπαμπάς). 

Φαντάζομαι πως κάποια μέρα θα το κάνεις κι εσύ για τα παιδιά σου και ξέρω ότι θα σου αρέσει να τα βλέπεις να τρέχουν προς το χριστουγεννιάτικο δέντρο το πρωί των Χριστουγέννων. Θα σου αρέσει να τα βλέπεις να κάθονται μπροστά στο δέντρο και τα προσωπάκια τους να φωτίζονται από τα λαμπιόνια του. 
Όμως αυτό δεν θα σε κάνει Αϊ Βασίλη! Ο Άγιος Βασίλης είναι κάτι μεγαλύτερο και αυτό που κάνει διαρκεί περισσότερο από τη ζωή του καθενός μας. Είναι κάτι πολύ απλό αλλά και πολύ σημαντικό. Μαθαίνει στα παιδιά πώς να πιστεύουν σε κάτι που δεν έχουν δει ή αγγίξει ποτέ. 

Είναι πολύ σπουδαία και σημαντική δουλειά αυτή. Στην πορεία της ζωής σου θα χρειαστείς αυτή την ικανότητα να πιστεύεις: στον εαυτό σου, στους φίλους σου, στα ταλέντα σου και στην οικογένειά σου. Επίσης, θα χρειαστεί να πιστέψεις σε πράγματα που δεν μπορείς να μετρήσεις ή να κρατήσεις στα χέρια σου. Μιλάω για την αγάπη, αυτή τη σπουδαία δύναμη που θα φωτίσει μέσα σου τη ζωή, ακόμα και στις πιο σκοτεινές και κρύες στιγμές. 

Ο Αϊ Βασίλης είναι ένας δάσκαλος κι εγώ υπήρξα μαθήτριά του και τώρα ξέρεις το μυστικό για το πώς κατεβαίνει μέσα από όλες αυτές τις καμινάδες την παραμονή των Χριστουγέννων: τον βοηθάνε όλοι οι άνθρωποι που γέμισαν την καρδιά τους με χαρά χάρη σ’ εκείνον. 
Με τις καρδιές γεμάτες, άνθρωποι σαν τον μπαμπά σου κι εμένα, αναλαμβάνουμε με τη σειρά μας να βοηθήσουμε τον Αϊ Βασίλη να κάνει μια δουλειά που διαφορετικά θα ήταν αδύνατο να έρθει εις πέρας. 

Έτσι λοιπόν, όχι, δεν είμαι ο Αϊ Βασίλης. Ο Αϊ Βασίλης είναι αγάπη και μαγεία και ελπίδα και ευτυχία. Ανήκω στην ομάδα του και πλέον ανήκεις κι εσύ. 

                                                                                         Σ’ αγαπώ για πάντα!  source link Η μαμά»

                                                                Τέτα Πατουχέα 

Ενδεχομένως, στο άκουσμα των λέξεων «όρια» και «πειθαρχία», ο νους μας να πηγαίνει σε παλιότερες και αυστηρότερες εποχές, αλλά οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι επιβάλλοντας ήρεμα και σταθερά την πειθαρχία, ουσιαστικά προστατεύουμε το παιδί μας.

Η πλειοψηφία των γονέων, συμφωνεί ότι τα όρια  είναι σημαντικά, αλλά δυσκολεύονται στο να τα θέσουν και να τα τηρήσουν διότι:
Α)
Φοβούνται μη «χάσουν» την αγάπη του παιδιού τους.
Β) Ανησυχούν μην περιορίσουν την ελευθερία έκφρασης και το πνεύμα του.
Γ) Δεν θέλουν να εφαρμόσουν τους κανόνες πειθαρχίας που δέχτηκαν οι ίδιοι ως παιδιά από τους γονείς τους.
Δ) Απουσιάζουν πολλές ώρες από το σπίτι και τις ελάχιστες ώρες που περνούν μαζί τους δεν θέλουν να βάζουν κανόνες πειθαρχίας.  
Με αποτέλεσμα, να χαθεί η σταθερότητά στο μεγάλωμα του παιδιού και εκείνο να καταλήγει, ανεξέλεγκτο και συγχυσμένο.    

Πότε μπορούμε να ξεκινήσουμε να βάζουμε όρια;
Σύμφωνα με τους ειδικούς, όσο το συντομότερο, τόσο καλύτερα. Από τον όγδοο κι άλας μήνα, πρέπει να δείξουμε  στο μωρό ότι κάποια πράγματα πρέπει να γίνονται ή να μη γίνονται. Όταν αρχίσει, για παράδειγμα, το μωρό να μας γρατζουνάει ή να μας τραβάει τα μαλλιά (εξερευνώντας στην ουσία τόσο εμάς όσο και τις κινήσεις του), εμείς οφείλουμε να του δείχνουμε ότι αυτό δεν μας αρέσει. enter Πώς; Κρατώντας απαλά τα χέρια του και λέγοντας ήρεμα: follow link «Αυτό δεν μου αρέσει, σε παρακαλώ μην το κάνεις».
Βέβαια είναι απόλυτα σίγουρο και φυσικό να το ξανακάνει, όμως εμείς πρέπει να δείξουμε τη δυσαρέσκεια μας χωρίς ένταση και εκνευρισμό.  
Όσο νωρίτερα διδάξετε στο παιδί σας ποιοι είναι οι κανόνες που ισχύουν στο σπίτι σας http://www.cgmediagroup.com/write-my-paper-craigslist/ (οι οποίοι ισχύουν για όλους ανεξαιρέτως), τόσο πιο εύκολα θα τους κατανοήσει και θα τους ακολουθήσει.

Μετά τον πρώτο χρόνο, το μωρό θέλει (να μαθαίνει, να ακουμπάει, να δοκιμάζει) να εξερευνά τα πάντα, αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή να μπουν τα πρώτα θεμέλια για τους κανόνες πειθαρχίας που θα το στηρίξουν στο μέλλον. Είναι σημαντικό να είστε απόλυτα συνεπείς και σταθεροί, αν κι αυτό θα είναι πολλές φορές δύσκολο, γιατί θα είστε κουρασμένοι από άλλες υποχρεώσεις και θα πρέπει να επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα, επιβάλλεται όμως να δείξετε σταθερότητα. Σε κανένα γονέα δεν αρέσει να ακούει και να βλέπει το παιδί του να κλαίει, όταν όμως βάλει τα χέρια του στα μάτια της κουζίνας ή τρέξει στο δρόμο αφήνοντας το χέρι σας, οφείλετε να του δώσετε να καταλάβει πόσο επικίνδυνο είναι αυτό. Αφήστε το να κλάψει χωρίς να το πάρετε αμέσως αγκαλιά, διαφορετικά θα το μπερδέψετε. Όταν πρόκειται για τη σωματική του ακεραιότητα πρέπει να είστε απόλυτα σαφείς, ενώ δεν θα πρέπει να παραλείψετε την επιβράβευση για την καλή του συμπεριφορά και το μάλωμα για την κακή, για να αρχίσει σταδιακά να αντιλαμβάνεται τη διαφορά του σωστού και του λάθους.

Ο δεύτερος χρόνος, είναι η ηλικία που ξεκινάνε τα πείσματα και τα ξεσπάσματα ,θυμηθείτε όμως πως αυτή είναι η περίοδος των πρώτων εκρήξεων. Σε αυτήν την ηλικία είναι σημαντικό να συνεχίσετε να του μιλάτε και να του εξηγείτε τα πρέπει και τα μη, συνέχεια. Θα χρειαστεί αρκετός καιρός και αρκετά ξεσπάσματα και κλάματα μέχρι να καταλάβει και να είναι σε θέση να ελέγξει τα πείσματα και τις εκρήξεις του. Η αγάπη, η υπομονή και η σταθερότητά σας θα το βοηθήσουν πολύ, ενώ μην ξεχνάτε πόσο σημαντική είναι για το παιδί η επιβράβευση για την καλή συμπεριφορά του.

Μετά τον τρίτο χρόνο, μπορούμε να πούμε ότι οι βάσεις έχουν μπει, όμως βρίσκεται ακόμη στην ηλικία που δεν είναι εντελώς ξεκάθαρο ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος, μια και τώρα διανύει τη φάση της αντίδρασης ανακαλύπτοντας ποια είναι τα δικά του όρια και ποια τα δικά σας. Θα ακούσετε πολλές φορές της λέξη «όχι» από το στόμα του, όμως εσείς θα ακολουθήσετε ότι κάνατε μέχρι πρότινος (κι αν δεν το κάνατε δεν είναι αργά να το ξεκινήσετε τώρα), αγάπη, υπομονή και σταθερότητα. Το παιδί τώρα πρέπει να είναι σε θέση να καταλαβαίνει τι σημαίνει κοινωνική συμπεριφορά και ότι υπάρχουν κανόνες που πρέπει να ακολουθεί.
Η «τιμωρία» του σε αυτή τη φάση μπορεί να είναι η απομόνωσή του στο δωμάτιό του (με ανοιχτή πόρτα) μέχρι να το φωνάξετε εσείς, να είστε σίγουροι ότι σε δύο λεπτά από τη στιγμή που θα το στείλετε θα έχει ξεχάσει γιατί βρίσκεται εκεί και θα παίζει (ακόμη και κλαίγοντας).

Μέχρι την ηλικία των πέντε ετών μπαίνουν οι κανόνες για όλη την υπόλοιπη ζωή του, ενώ τώρα γνωρίζει καλά ποια είναι τα πρέπει και ποιες οι επιπτώσεις των πράξεών του και μπορεί πλέον  να διακρίνει το σωστό από το λάθος.
Σε αυτή την ηλικία εδραιώνονται:
Α) Ο σεβασμός
Β) Ο αυτοέλεγχος
Γ) Η συνέπεια

follow Το να έχεις όρια σημαίνει, ότι πάνω απ' όλα να σέβεσαι τα όρια του άλλου και ένα παιδί που έχει μάθει να τηρεί τα όρια δεν θα επιτρέψει εύκολα, να καταπατήσουν τα δικά του.



                                                                             Τέτα Πατουχέα

 

 

Τι θα μπορούσε να συμβάλλει με τον πιο

«Καθώς γερνάμε, ο εγκέφαλός μας συρρικνώνεται και

Δεν είναι απλώς «ακατάλληλα τρόφημα», αλλά

Νέα εξέταση εντοπίζει το γονίδιο της παχυσαρκίας.

Ο θυμός είναι ένα υγιές συναίσθημα που αρκετές

Κλαίει, πεισμώνει, φωνάζει… Πόσες φορές όλοι οι

Λίγα χρόνια πριν, η κόρη της Αμερικανής

Ενδεχομένως, στο άκουσμα των λέξεων «όρια» και

Μια νέα μη επεμβατική τεχνική, παρουσιάστηκε στο

Μετά από μια σειρά πλαστικών επεμβάσεων και

Με επιτυχία και με τα βλέμματα στραμμένα προς

Το θέμα είναι ό,τι κάνουμε, να το κάνουμε επειδή

  • Prev
  • Sponsored Section
Scroll to top