Η μαμά λέει «όχι» και ο μπαμπάς λέει «ναι», η μαμά λέει «τώρα», ενώ ο μπαμπάς «αργότερα», με αποτέλεσμα στο τέλος η μαμά να βγαίνει «η κακιά» της υπόθεσης και ο μπαμπάς  «ο καλός». Τι συμβαίνει όταν οι γονείς έχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με το μεγάλωμα των παιδιών τους;

Read more...

Όλοι έχουμε αλλάξει πολλές γνώμες και απόψεις για αρκετά θέματα στην ζωή μας, όπως: καριέρα, στάση ζωής, τρόπους προσέγγισης θεμάτων, προσωπική ιδεολογία ακόμα και τον ίδιο μας τον χαρακτήρα. Αυτός ο καταιγισμός αλλαγών από την μαθητική μας ζωή μέχρι και την επαγγελματική μας αποκατάσταση μας γεμίζει εμπειρίες ενώ στο τελείωμα του μας αφήνει χαραγμένα τα στίγματα των συμπερασμάτων που οι περισσότεροι υιοθετούμε.

Σε ποια ηλικία είμαστε ικανοί να γνωρίζουμε, τι πραγματικά θέλουμε να κάνουμε στην ζωή μας;
Ένα παιδί από την ηλικία των τεσσάρων ετών θα έχει να μας δώσει μια απάντηση, στην ερώτηση «τι θέλεις να κάνεις όταν μεγαλώσεις;». Οι απαντήσεις βέβαια θα είναι διαφορετικές με την πάροδο του χρόνου κι αυτό γιατί τα πρώτα χρόνια της ζωής μας τα ερεθίσματα που δεχόμαστε για να πάρουμε μια τέτοια απόφαση, περιορίζονται στον οικογενειακό κύκλο. Αργότερα στις αποφάσεις μας συντελούν κι άλλοι παράγοντες όπως το σχολείο, οι φίλοι και συχνά η ζήτηση και οι απαιτήσεις της εκάστοτε εποχής. Στην ηλικία των δεκαοκτώ  περίπου και λίγο αργότερα, ένα άτομο είναι σε θέση να γνωρίζει με τι ακριβώς θέλει να ασχοληθεί στην ζωή του.

Ποιοί είναι οι λόγοι που επηρεάζουν έναν άνθρωπο και τον οδηγούν στην αλλαγή της προσωπικής του ιδεολογίας;
Ο πρώτος και κύριος παράγοντας που παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο στην προσωπική μας ιδεολογία είναι η οικογένεια μας. Αν ένας άνθρωπος, έχει από μικρός μεγαλώσει  σε ένα περιβάλλον με «φιλελεύθερες» ιδέες, που του άφησαν τον περιθώριο να παρατηρήσει μόνος του τα πράγματα και να κάνει μόνος του την λήψη των δικών του αποφάσεων, όπως π.χ: επαγγελματικές επιλογές, κοινωνικά ζητήματα (μετανάστες, κοινωνικές τάξεις) μέχρι και πολιτικές απόψεις, τότε αυτό το άτομο επειδή ακριβώς είχε όλη την «ελευθερία» να κάνει μόνο του τις επιλογές του, σπάνια έως ποτέ δεν θα αλλάξει προσωπική ιδεολογία. Από την άλλη πλευρά πάλι, αν ένας άνθρωπος έχει μεγαλώσει σε ένα οικογενειακό περιβάλλον από το οποίο δεχόταν πολλούς περιορισμούς, τότε αυτό το άτομο έχει τις περισσότερες πιθανότητες να αλλάξει την προσωπική του ιδεολογία, στην περίπτωση φυσικά, που το ίδιο ανακαλύψει ότι οι ιδέες που έχει υιοθετήσει δεν το αντιπροσωπεύουν.

Μπορεί όντως ένα άτομο να αλλάξει χαρακτήρα και στάση ζωής;
Μια φράση που έχουμε ακούσει όλοι στην ζωή μας είναι «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, μηδέ την γνώμη άλλαξε, μηδέ την κεφαλή του», τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απόλυτα.
Ο χαρακτήρας του ανθρώπου μεταβάλλεται πολύ συχνά μέχρι το τέλος των σχολικών του χρόνων.  Περίπου ένα χρόνο μετά το τέλος της Γ’ Λυκείου θα προσέξουμε ότι ο άνθρωπος έχει έναν τελείως διαφορετικό χαρακτήρα από ότι είχε ως μαθητής, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αρχίζει σταδιακά να αντιλαμβάνεται πώς όσα του λέγανε οι καθηγητές και οι γονείς του ή πιο συνοπτικά «το κατεστημένο» όσον αφορά τις δυσκολίες που θα συναντήσει μετέπειτα στην ζωή και οι  τρόποι που θα μπορούσε να τα χειριστεί (το γνωστό σε όλους κήρυγμα),τελικά δεν ήταν τόσο λάθος όσο πίστευέ ή όσο θα ήθελε να είναι . Εκείνη την περίοδο λοιπόν εκείνος ο άνθρωπος αλλάζει τον χαρακτήρα του, το πιο πιθανόν για τελευταία φορά, όπως και την στάση ζωής του μαθαίνοντας ότι δεν πρέπει να αποκλείει τίποτα και κανένα ενδεχόμενο και  θα αντιληφθεί και ενδεχομένως  να χρησιμοποιήσει όλες τις τεχνικές «επιβίωσης» που του έμαθαν στο σχολείο και ιδιαίτερα στο Λύκειο, καθότι σηματοδοτεί το τέλος της μαθητικής θητείας και προετοιμάζει τους μαθητές για την «μάχη της ζωής» . Υπάρχουν όμως και οι ελάχιστες περιπτώσεις ανθρώπων που δεν άλλαξαν τον χαρακτήρα τους μετά το πέρας του σχολείου, απλά διαφοροποίησαν και προσάρμοσαν στις απαιτήσεις των καιρών  κάποια μικρά στοιχεία του.

 


Για τους λόγους αυτούς λοιπόν, μπορούμε πλέον να πούμε ότι στον χαρακτήρας μας έχουν ασκηθεί πολλές επιρροές που συντελέσαν στην τελική διαμόρφωση του, επιρροές οι οποίες αρχικά πέρασαν απαρατήρητες από εμάς, ή απλά τις είχαμε απορρίψει εξ αρχής χωρίς να μπούμε τότε στην διαδικασία να τις καταλάβουμε, αλλά αργότερα μόλις τις αντιληφθήκαμε τις χρήσαμε ως κανόνες ζωής.


                                                                            Τέτα Πατουχέα

Οι περισσότεροι γονείς έχουν την ανάγκη να πιστέψουν πως το δικό τους το παιδί αγγίζει την τελειότητα αν δεν είναι η τελειότητα προσωποποιημένη.

Ευφυΐα, δημιουργικότητα,  καλοσύνη και ομορφιά είναι όλα τα «ιδιαίτερα χαρίσματα» που εύχονται κάποιοι γονείς να έχουν τα παιδιά τους, άλλοι πάλι πιστεύουν πως τα διαθέτουν κι ολας. Στην πραγματικότητα όμως αυτή η επιθυμία από πού προκύπτει; Από προσωπικές ανεπάρκειες των γονέων ή μήπως από όνειρα που δεν εκπληρώθηκαν ποτέ; Λαμβάνοντας υπόψη πως τα παιδιά λειτουργούν ψυχοθεραπευτικά ως προς την δική μας εικόνα καλό θα ήταν να ψάξουμε αν μέσω των ικανοτήτων τους καλύπτουμε εμείς τις δικές μας ανάγκες. Αν και ακούγεται εγωιστικό, αναμφισβήτητα δεν είναι και ακατόρθωτο.

Καλοσύνη
Η έννοια του «καλού» παιδιού ποικίλει ως προς την ερμηνεία της για τους ενήλικους, άλλοι με τον όρο «καλό παιδί» εννοούν το παιδί που δεν ενοχλεί, ή δεν εκτίθεται σε κινδύνους για να προκαλέσει άγχος στους γονείς και τους γύρο του. Άλλοι πάλι, με την έννοια «καλό» εννοούν εκείνο το γλυκό και χαμογελαστό παιδάκι που είναι πολύ ευγενικό και γίνεται αμέσως ευχάριστα δεκτό από τους άλλους ενώ παράλληλα δημιουργεί και τις εντυπώσεις για το οικογενειακό περιβάλλον στους άλλους.  Ωστόσο να μην παραλείπουμε ότι ένα άτακτο παιδί είναι το ίδιο καλό με ένα ήσυχο.  Επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα «πολύ καλά» παιδιά, συχνά καλλιεργούν μια διφορούμενη προσωπικότητα, δηλαδή  μεγαλώνοντας να χωρίσουν τον εαυτό τους στην πλευρά που αποτελείται από: ευγένεια, λογική και κοινωνικότητα  και στην άλλη πλευρά που καλύπτεται σχετικά καλά και αποτελείται αποκλειστικά από: αμφιθυμία, ενδεχομένως παραλογισμό και ένα σωρό άλλα άγρια ένστικτα.  Για τον λόγο αυτό λοιπόν σβήστε τις ταμπέλες τύπου «είσαι πολύ κακό παιδί» γιατί τα παιδιά έχουν την τάση να προσπαθούν να μας επαληθεύσουν και με την συμπεριφορά τους να μας αποδείξουν στο τέλος ότι όντως είναι κακά παιδιά και αυτό γιατί ενστερνιστήκαν την ταμπέλα που εμείς τους βάλαμε ενώ δεν ήταν έτσι.

Ευφυΐα
Αν σκέφτεστε ότι το παιδί σας θα ανήκει στην επόμενη γενιά των επιστημόνων της NASA ή ότι θα είναι ο μελλοντικός Νομπελίστας πυρηνικής φυσικής εμείς θα σας το ευχηθούμε, όμως θα σας επισημάνουμε ότι στη φύση υπάρχει ένας περιορισμένος αριθμός ιδιοφυϊών. Πράγματι η ευφυΐα είναι ένα εξαίρετο χαρτί στα χέρια κάποιου, όμως συχνά τα παιδία αυτά τα αναγκάζουν να μένουν μακριά από τον υπόλοιπο περίγυρο, ενώ υπάρχουν και οι φορές που αυτοεξορίζονται στο περιθώριο.
Μάλιστα, υπάρχουν φορές που η νοητική τους ανάπτυξη δεν συμβαδίζει με την συναισθηματική τους ανάπτυξη πράγμα το οποίο αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για το ίδιο το παιδί. 
Αν λοιπόν ανήκει πράγματι στα παιδιά-θαύματα  θα το είχε δείξει από την πρώτη στιγμή, αν πάλι όχι…. αγαπήστε το και έτσι, γιατί αυτό είναι το δικό σας θαύμα!!

Ομορφιά
Πλέον είναι γνωστό πως όλες οι μαμάδες πιστεύουν ότι το δικό τους παιδί είναι το πιο όμορφο που υπάρχει στην Γη. Σε αυτή την περίπτωση, να σας πούμε ότι η ομορφιά ενός ανθρώπου δεν κρίνεται από τα όμορφα ρούχα και μαλλιά αλλά από την ομορφιά που κρύβει κανείς στην καρδιά του.  
Με το να επενδύετε αποκλειστικά στην εξωτερική ομορφιά του παιδιού σας, του περνάτε το λανθασμένο μήνυμα «πρέπει να αρέσεις σε όλους» ή «με την ομορφιά σου μπορείς να πάρεις ότι θέλεις».
Αναλογιστείτε λοιπόν, ποια πλευρά του εαυτού σας θέλετε να μεταδώσετε στο παιδί σας. Μήπως στην δική σας παιδική ηλικία οι γονείς σας ποντάρανε στην εξωτερική σας ομορφιά και εσείς είτε τους ικανοποιήσατε είτε τους απογοητεύσατε, προσπαθείτε να κάνετε το ίδιο αντιστοίχως στο παιδί σας;
Το παιδί σας είναι όμορφο και είναι όμορφο όχι γιατί απλά είναι παιδί σας, αλλά γιατί είναι μοναδικό!!

Δημιουργικότητα
Όλα τα παιδιά περνούν στην ζωή τους μια «καλλιτεχνική περίοδο» κατά την οποία έχουν δείξει ενδιαφέρον για την μουσική ή το σχέδιο. Είναι πολύ δύσκολο το ταλέντο ενός παιδιού να φανεί πριν από τα τρία του χρόνια, συνήθως τα παιδιά δείχνουν τα ταλέντα τους γύρω στα τέσσερα με πέντε χρόνια ενώ σταματούν να το έχουν όταν γίνουν οκτώ ετών λόγω ότι μπαίνουν στην προεφηβική φάση.
 Η δημιουργικότητα δεν είναι ταλέντο, όμως ένα παιδί για να παραμείνει δημιουργικό χρειάζεται ερεθίσματα, οπότε καλό θα ήταν να πάτε μια βόλτα να του δείξετε τα δέντρα και την φύση και να καθίσετε μαζί του στην αμμουδιά ακούγοντας τον ήχο της θάλασσας.

Πραγματικό ή φανταστικό παιδί;
Σταρ του Χόλυγουντ, Ραλίστας όπως ο παππούς του, διάσημος σεφ σαν την θεία του ή επαναστάτης σαν τον μπαμπά του. Καλό, πρόθυμο και αγαπητό σε όλους, κάποιες φορές οι γονείς δεν έχουν επίγνωση  των φαντασιώσεων που προβάλλουν για τα παιδιά τους. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους φαντασιωνόμαστε το παιδί μας πριν ακόμα το συλλάβουμε, πράγμα το οποίο είναι φυσικό να θέλουμε να του περάσουμε τις ιδέες και τις απόψεις μας καθώς το βλέπουμε σαν την «συνέχεια» του εαυτού μας.

Όχι στην καταπίεση, ναι στην ενθάρρυνση
Προκειμένου οι γονείς κάποιες φορές να προσπαθούν να γλιτώσουν τα παιδιά τους από κάποιες ταλαιπωρίες που υπέστησαν οι ίδιοι, τους ασκούν μεγάλη πίεση για να μην χάσουν τον «στόχο» χωρίς να λαμβάνουν ουσιαστικά υπόψη τις ανάγκες και το χαρακτήρα των παιδιών.

Μεγάλες προσδοκίες
Είναι απόλυτα φυσιολογικό τα παιδιά να ταυτίζονται με τους γονείς τους κατά την παιδική τους ηλικία, άλλωστε εκείνοι αποτελούν πρότυπο για τα ίδια στα πρώτα χρόνια της ζωής τους και εκείνους αναπαράγουν  τα  παιδιά μέσα από το παιχνίδι τους τα πρώτα τρία με τέσσερα χρόνια της ζωής τους. Είναι αδύνατον οι γονείς να είναι ουδέτεροι σε ότι αφορά το μέλλον των παιδιών τους και να μην έχουν κάποια προσδοκία από αυτά, είναι όμως τελείως διαφορετικό ένας γονέας να έχει μια απλή προσδοκία για το μέλλον του παιδιού του με το να του θέτει εκείνος τον μελλοντικό του στόχο καθοδηγώντας τις ικανότητες του παιδιού προκειμένου να κάνει αυτό που ο γονέας επιθυμεί.
Οι γονείς που έχουν πετύχει κοινωνικά, κινδυνεύουν να μετατρέψουν την επιτυχία τους σαν σφραγίδα του τρόπου ζωής τους, ενώ είναι πολύ απαιτητικοί με τον εαυτό και τα παιδιά τους, επιδιώκοντας να μεγαλώσουν σούπερ παιδιά με σκοπό να δείξουν στον κόσμο ότι είναι οι τέλειοι γονείς.

Μικρές συμβουλές για υπερβολικούς γονείς

Μήπως ζητάτε πολλά από τα παιδιά σας; Η απάντηση είναι «ναι» εάν:

1. Του απευθύνεστε συχνά με επίθετα που αρχίζουν με παν- (είσαι πανέμορφο, πανέξυπνο κ.λπ.).

2. Είστε ένθερμοι οπαδοί της πρώιμης μάθησης (να μάθει να διαβάζει στα τρία του, να κολυμπάει στα τέσσερα κ.ο.κ.)

3. Κάνετε συχνά συγκρίσεις με τα παιδιά των φίλων σας για να καταλάβετε εάν εκείνο είναι «πιο μπροστά» ή «πιο πίσω» σε σχέση με αυτά.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να προκαλέσουν στο παιδί έντονα συμπτώματα άγχους, όπως τικ, τραύλισμα, διάχυτη νευρικότητα, αϋπνία, εκνευρισμό ή απρόβλεπτες αλλαγές στη συμπεριφορά. Όταν το βάρος των προσδοκιών των γονιών είναι πολύ μεγάλο, το παιδί μπορεί να προσπαθήσει να ελαφρύνει το συναισθηματικό φορτίο αυτής της «ευθύνης» στρέφοντας αλλού την προσοχή του. Για το λόγο αυτό, καλό είναι να μην υποτιμάτε αυτά τα συμπτώματα, κυρίως μειώνοντας τις απαιτήσεις σας. Στις πιο επίμονες περιπτώσεις ή όταν οι διαταραχές παρατείνονται, ζητήστε τη συμβουλή ενός ειδικού.

 


                                                                                     Τέτα Πατουχέα 

Ο ρόλος της γυναίκας-μητέρας ήταν πάντα ο πιο δύσκολος ρόλος στην οικογένεια,  την σήμερον ημέρα όμως  γίνεται ακόμα δυσκολότερος  και απαιτητικός. Οι υποχρεώσεις και οι ευθύνες της μητέρας έχουν αυξηθεί στον τριπλάσιο βαθμό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, η κατανόηση και η εκτίμηση στις προσπάθειες της, μπορούν να δώσουν όλη την ηθική και ψυχολογική στήριξη που χρειάζεται.

Όταν μια μητέρα απολαμβάνει  τον σεβασμό, την αγάπη και την κατανόηση της οικογένειας, έχει την ικανότητα να αποκτήσει απεριόριστες δυνάμεις προκειμένου να συνεχίσει το έργο της, ενώ δεν πρέπει να παραλείπουμε ότι το πιο σημαντικό δώρο που μπορεί να κάνει ένας πατέρας στα παιδιά του είναι να αγαπά την μητέρα τους, γιατί ευτυχισμένη μαμά σημαίνει χαρούμενα παιδιά.

Η γυναίκα στην εποχή μας εκπληρώνει τους ρόλους της μητέρας, της εργαζόμενης, της νοικοκυράς, της δασκάλας, της νοσοκόμας.
Οι υποχρεώσεις του κάθε ρόλου είναι μεγάλες και όλο το βάρος των ευθυνών πέφτει επάνω της. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο άντρας δεν έχει τον ίδιο βαθμό ευθυνών συγκριτικά με την γυναίκα, ενώ οι επαγγελματικές ανησυχίες ή οι ασθένειες των παιδιών εξουθενώνουν την μητέρα. Οι αρνητικές επιπτώσεις που προκύπτουν από όλα αυτά επηρεάζουν την ποιότητα ζωής της οικογένειας, την σχέση μεταξύ των μελών της και την σεξουαλική ζωή του ζευγαριού.

Τι θα μπορούσε να γίνει για την αποφυγή των προβλημάτων που τείνουν να προσβάλλουν την γυναίκα ως εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά και σύζυγο;

Η  απάντηση είναι απλή και βρίσκεται στο σημείο που η ανθρωπιά κι η κατανόηση διασταυρώνονται με την λογική και την εκτίμηση.
Η βοήθεια των ανδρών προς τις συζύγους πλέον έχει γίνει απαραίτητη με αναγκαία σε μεγάλο βαθμό την συμμετοχή τους στο σπίτι που επιβάλλεται να αυξηθεί. Οι άντρες οφείλουν να γνωρίζουν ότι πολλές μητέρες νιώθουν έντονα οργή εναντίων  των συζύγων τους επειδή εκείνοι δεν βοηθούν καθόλου ή στον βαθμό που χρειάζεται στο σπίτι. Αυτός ο θυμός έχει άκρως αρνητικές επιπτώσεις στην μεταξύ τους σχέση αλλά και εις βάρος των παιδιών.

Για την ηρεμία και ευτυχία της οικογένειας, απαιτείται οι σύζυγοι να αυξήσουν την συμμετοχή τους σε κάθε υποχρέωση του σπιτιού γενικά, ενώ και τα παιδιά πρέπει να μάθουν από μικρή ηλικία και εκείνα να βοηθούν. Με τον τρόπο αυτόν της συνεργασίας  απαλύνεται η καταπόνηση της γυναίκας, λαμβάνει  την κατανόηση και αγάπη που επιθυμεί και όλο αυτό έχει θετικό αποτέλεσμα για όλη την οικογένεια.

Όταν οι οικογένειες που είναι ο πυρήνας της κοινωνίας μας, είναι υγιείς, λειτουργικές, δυνατές και ευτυχισμένες, έχουν μεγάλα οφέλη προς όλους. Λιγότερα κοινωνικά θέματα, λιγότερες δαπάνες υγείας, καλύτερες αποδόσεις των εργαζομένων (αντρών και γυναικών), μεγαλύτερη κερδοφορία στις εταιρίες με αποτέλεσμα να υπάρχει και καλύτερη κρατική οικονομία.

 

                                                                                                         
                                                                                                                               Τέτα Πατουχέα

Τι θα μπορούσε να συμβάλλει με τον πιο

«Καθώς γερνάμε, ο εγκέφαλός μας συρρικνώνεται και

Δεν είναι απλώς «ακατάλληλα τρόφημα», αλλά

Νέα εξέταση εντοπίζει το γονίδιο της παχυσαρκίας.

Ο θυμός είναι ένα υγιές συναίσθημα που αρκετές

Κλαίει, πεισμώνει, φωνάζει… Πόσες φορές όλοι οι

Λίγα χρόνια πριν, η κόρη της Αμερικανής

Ενδεχομένως, στο άκουσμα των λέξεων «όρια» και

Μια νέα μη επεμβατική τεχνική, παρουσιάστηκε στο

Μετά από μια σειρά πλαστικών επεμβάσεων και

Με επιτυχία και με τα βλέμματα στραμμένα προς

Το θέμα είναι ό,τι κάνουμε, να το κάνουμε επειδή

  • Prev
  • Sponsored Section
Scroll to top